04 juli: 'voor altijd...' (En passant) - Toulouse-Lautrec (Galerie) - Jacques Brel (Muze) - In de pers...

SPIOENKOP

          Wat het zou doen met een nietsvermoedende burger wanneer hij bij aankomst aan de voordeur van de beste warme bakker van zijn parochie verneemt dat de brave man afwezig is, daar heb ik uiteraard alleen maar het raden naar. Maar omdat het mij zelf enkele dagen geleden overkwam weet ik nog heel goed wat het met mij deed. Bij het lezen van de mededeling op een slordig tegen de winkelruit gekleefde gerecupereerde(!) taartbodem, was de boodschap eerst maar half tot me doorgedrongen. De in hanenpoten gekribbelde woorden waren nochtans niet mis te verstaan: we zijn er een weekje tussenuit... terug open op 30 januari. Ongeloof welde op, frustratie en woede, in die volgorde en dus begon ik met de brave man en zijn echtgenote stilletjes te verwensen omdat ze het hadden nagelaten vooraf hun vertrek aan te kondigen, in ieder geval aan mij, een fidele klant die hen bovendien al meer dan eens lof had toegezwaaid over hun heerlijk gebak en pistolets. Omzichtig draaide ik mijn hoofd naar links, naar rechts. Niemand in de straat, of toch: aan de overkant ontwaarde ik een vrouw die met verwonderde ogen in mijn richting keek. Stond die mij daar nu uit te lachen? Voor aap gezet, zo voelde ik me, door de bakker en iedereen. Impulsief nam ik dan maar het besluit om meteen door te rijden naar de volgende parochie, naar de in mijn persoonlijke overtuiging tweede beste patissier uit de wijde omtrek...