04 juli: 'voor altijd...' (En passant) - Toulouse-Lautrec (Galerie) - Jacques Brel (Muze) - In de pers...

niets dan scherven

debuutroman


Een verhaal over trouw en ontrouw, niet ingeloste verwachtingen en stukspringende relaties in een arbeidersfamilie rond het millenium. 

Het verhaal ook over de manier waarop twee generaties worstelen met een onverwacht opduikende gênante situatie:
van verontwaardiging en ongeloof, over loochening en beschuldiging, tot de totale psychische ineenstorting.

Het boek is te verkrijgen in 2 versies:

paperback = de klassieke papieren versie
e-book = lezen vanop het scherm (mobieltje, i-pad, laptop, pc)

naar bestelpagina

naar bestelpagina

enkele fragmenten:

… Hier is het dat hij tijdens zijn wittebroodsweken, in het aanschijn van de afgedankte statieportretten van Boudewijn en Fabiola tijdens de pauze van de vogelpik op de donkerrode canapé met de kapotte veren, voor het eerst zijn Germaine ontrouw is geweest. Boudewijn, het hoofd ietwat schuin en een zuinig glimlachje om de mond. Het glas van Fabiola ligt nog steeds onaangeroerd in wel duizend scherven op de grond ….


…  De deur van de echtelijke slaapkamer staat op een kier. Verbijsterd staart hij naar het schouwspel dat zich voor zijn ogen afspeelt: Maurice staat daar vrijwel naakt, alleen gekleed in een van de nachthemden van Germaine, dat met de bleekblauwe bloemetjes, met de trouwfoto van zijn ouders in de ene hand en de andere ongemakkelijk achter zijn rug geprangd zoals de sommelier bij het inschenken van de wijn. Hij is tegen de beeltenis van de jonge vrouw aan het praten in haar wit kleed met de lange glanzende sleep die als een uitwaaierende waterval in sepia tinten over de marmeren treden gedrapeerd ligt in studio Desmedt met de Griekse zuilen ….


…  Het is harder beginnen regenen. Hij haast zich in de richting van de serre naast de moestuin, trapt in een koeienstront, glijdt weg en valt languit tegen een van de ruiten van de serre. Maurice Bockhuyt hoort nog het knetterend versplinteren van glas, scherpe hoge tonen, als versterkt en gefilterd door de Lenco luidsprekers in de kerk. Hij voelt de harde boord van de betonplaat in zijn onderbuik, de koele aarde tegen zijn slaap. Even nog meent hij de gele bloesem te zien van de jonge pompoenplanten. Dan gaat het licht uit ….