01/05/2022... 'De nieuwe bankkaart' - 'Winterlicht' - Stijn De Paepe - Joan Miró - Braking away from the crowd - Jimi Hendrix ...

Vladimir Vladimirovitsj

     Vanuit een van de ramen van zijn werkkamer, uitgevend op het zuiden, staat het staatshoofd in gedachten verzonken te staren naar de in het fel zonlicht blikkerende gouden spitsen van de Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods.
Een van de torens, de hoogste trouwens op het Kathedralenplein, is vernoemd naar Ivan de Grote, gewezen grootvorst van Moskou en overwinnaar op de Tartaren. De vierde president van de Russische Federatie is niet erg opgezet met al die religieuze symboliek en machtsvertoon op het Rode Plein. Geef mij maar het monument van die andere Grote, wiens 350e geboortedag we trouwens eerstdaags op gepaste wijze zullen vieren, mijmert het staatshoofd. Aan de voet van het betreffende heroïsche bouwwerk, waar een reuzengroot standbeeld van Peter Romanov, bijgenaamd Peter de Grote, sedert een kwarteeuw op enkele opeengestapelde oorlogsbodems over de Moskva uittorent, zal het staatshoofd in zijn gelegenheidstoespraak dankbaar verwijzen naar de waarden die zijn beroemde voorganger hanteerde toen die in 1721 na een lange strijd om de controle over de Oostzee de Grote Noordelijke Oorlog won. Hij had Zweden, zijn machtige noordelijke buur, niets afgepakt, nee, hij pakte terug wat van Rusland was... Ook nu, anno 2022, is het aan ons om terug te pakken wat in een niet zo ver verleden van ons was. We zullen de toestand van vóór die vervloekte Perestrojka herstellen en eerlangs zal ik, Vladimir Vladimirovitj in de geschiedenisboeken vermeld staan als Vladimir De Grootste en uit de Russische grond zal ik een nieuwe machtige stad laten oprichten, in navolging van mijn stichtend voorbeeld, de tsaar die mij een godsgeschenk gaf door mij uitgerekend in zijn Sint-Petersburg, zetel van de oblast Leningrad, te laten geboren worden en waar ik alles heb geleerd om het te schoppen tot de opperste Silovik van het meest uitgestrekte land van de wereld.

     De blik van de president blijft afwezig over de torens dwalen die oprijzen boven het domein van het Kremlin: deze van de kerk van de Twaalf Apostelen, van de Aartsengel Michaël, de Verkondiging aan de Moeder Gods, de Voorbede van diezelfde Moeder... Ach, al die kerken en kathedralen, die eeuwige verknoping toch tussen Kerk en Staat, al die dwaze hoofdletters ook... Maar in plaats van er komaf mee te maken - het kostbaar goud recupereren en afbreken die boel, dat was hij onlangs nog eigenhandig aan het volbrengen in een drieste droom ... - kan hij maar beter de bedienaars van het Ware Geloof te vriend houden. Daarom heeft hij als eerste in de rij Vladimir Kirill, patriarch van Moskou en geheel Rusland, ontboden, de opperste prelaat die hij omwille van bewezen diensten voor het Moederland onlangs nog een onderscheiding had toegekend, niets minder dan deze van Sint-Andreas, de Eerstgeroepene.

Vooruit dan maar, mompelt de president wanneer hij vastberaden op de deur aanklopt van zijn eigen vergaderzaal, Benieuwd wat onze Eerstgeroepene te zeggen heeft. Hoe toepasselijk toch. Het staat hem nog levendig voor de geest hoe de primaat van al dat eerbetoon had genoten. En nu, bij elke plechtige gelegenheid, tooit de ijdeltuit zich met dit ereteken van de Keizerlijke Orde. Het ontbreekt de clown nochtans niet aan titels en eretekens: Archimandriet, Aartsbisschop, Metropoliet, Patriarch, Opperste Primaat... Wie bedenkt het?
'Vladimir Michailovitsj, bedankt dat je zo vroeg in de ochtend kon komen en uiteraard ook voor de steun aan mijn campagne', teemt de naamgenoot van de patriarch, die verstrooid een gebaar maakt dat op een zegening moet lijken.
In het besef dat hij straks nog meerdere belangrijke hoofden moet spreken, steekt het staatshoofd meteen van wal. Of het volk de speciale campagne nog wel voldoende genegen is, wil hij weten. En of de vaders en moeders nog vertrouwen in het welslagen van de strijd tegen de vijand in de Donbas en nog verder weg.
'U moet zich maar niet teveel zorgen maken, meneer de president', sust de patriarch, 'ik heb, met permissie, in al onze kerken laten omroepen dat de Heer onze volkeren moge beschermen die deel uitmaken van de enige ruimte van de Russisch-Orthodoxe...'
'Ja ja, en dat van die metafysische strijd tegen het verdorven Westen, dat komt ook uit uw mond, heb ik me laten vertellen. Wie verstaat dat soort opgeblazen retoriek?' Het staatshoofd zit zich mateloos te ergeren hoe de primaat al de hele tijd met zijn stompen van vingers zit te frunniken aan zijn Andreaskruis dat op zijn opgezette maag rust.
'Ja maar...'
'Luister vriend, schrijf maar in uw volgende preek dat Oekraïne bij de club van landen aanschurkt die tuk zijn op al die homoparades van tegenwoordig. Dan zullen onze vaders en moeders uw quote over het verdorven Westen wel verstaan.'
'Jawel meneer', hoort de patriarch zichzelf stamelen, terwijl de woorden van zijn Romeinse ambtsgenoot hem te binnen schieten: die Kirill lijkt wel de misdienaar van zijn president geworden. De patriarch zou nog willen suggereren dat beide landen, Oekraïne en Rusland, uit dezelfde doopvont ontsproten, die van Kiev wel te verstaan. Is dat niet de bakermat van het Heilige Roes? Ja toch? Maar hij krijgt de kans niet, want er wordt op een van de vele deuren van de vergaderzaal geklopt. Meteen wordt de patriarch van Moskou en geheel Rusland door een presidentiële medewerker met zachte dwang in de richting van de uitgang geleid.

     De volgende gast, minister van defensie en generaal-voor-het-leven-zonder-ooit-één-dag-te-hebben-gediend Sergej Sjojgoe, werd zonet aangekondigd. Bij zijn binnentreden ziet de met diverse militaire eretekens getooide generaal er opvallend bedrukt uit. Terwijl het staatshoofd, zijn rug naar de generaal gekeerd, de zware gordijnen dichttrekt om de eerste hitte van de nog prille zomer die zich sedert enkele dagen boven Berlijn heeft genesteld buiten te houden, stelt hij op achteloze wijze zijn inleidende vraag: 'Vertel eens, kameraad Sergej, hoe staan de zaken er voor aan het westelijke front?'
De minister, die er donder durft op te zeggen dat er, afhankelijk van het ingenomen standpunt, naast het westelijk ook nog een zuidelijk en meerdere oostelijke fronten zijn waar de Russische troepen de voorbije dagen aanzienlijke verliezen hebben geleden, is op zijn hoede: 'We hebben wat tegenspoed gehad, maar het gaat de goede kant uit, meneer de president.'
'Ach zo, het gaat de goede kant uit... terwijl een derde van mijn tanks aan flarden is geschoten, een heel bataljon zich laat verzuipen wegens niet eens capabel om zonder ongelukken de Donetsk over te steken, Kiev nog altijd overeind staat,...  en dan de lijken van onze jongens ginder in die stilstaande treinwagons. Hoelang kunnen we al die ongeruste moeders blijven sussen?'
'Misschien moeten we naast onze lange afstandswapens met hoge precisie toch maar beter overschakelen op het inzetten van onze strategische nucleaire strijdkrachten', probeert de generaal nog.
'Hoge precisie, hoge precisie?' fulmineert de president. 'Ik dacht dat ik vooral beelden heb gezien van doorzeefde en tot prak geschoten appartementsblokken waar nota bene nauwelijks een militair te bespeuren viel.'
'Ja maar, onze staatstelevisie bevestigde onlangs nog dat het Oekraïense leger zich graag verschanst tussen zijn burgerbevolking.'
'Dat was bedoeld voor interne propaganda,' sist het staatshoofd.
'U zegt het, meneer de president.'
'Je kunt beter een tijd uit beeld blijven. Ja, doe dat maar...', het staatshoofd zit in gedachten verzonken. 'À propos, wat zou je ervan denken mochten we heel die campagne eens over de zomer tillen, om daarna een massaal najaarsoffensief te organiseren.' Zonder overgang wijst hij naar het oplichtend beeld op een reuzengroot scherm boven en achter het hoofd van zijn minister van defensie. Het moet de landkaart voorstellen van de Russische Federatie met aanduiding, in wisselende tinten van groen over beige naar grijs, van republieken, oblasten en districten: 'Zorg dat je tegen die tijd een voldoende aantal verse rekruten hebt geronseld, haal ze desnoods in onze afgelegen oblasten: Chabarovsk, Boerjatië, Kamtsjakka.., weet ik veel.', hij wijst naar de kaart, 'die zullen maar al te graag een Roebeltje meer verdienen.' Wegwuivend gebaar.
De minister, die nog juist de tijd krijgt om de opgesomde namen op een papiertje te kribbelen, mag beschikken.


(kaart van de russische federatie boven en achter het hoofd ...)(minister noteert de namen)(als u het zegt, meneer de president)

     Het staatshoofd neemt zijn summiere notities vast.
voelt zich moe, Voelt hij weer die vervelende tintelingen in zijn rechterhand opkomen?

 



 
Kominet gosudarstvennoy bezopasnosti ... federalnaja sloezjba bezopasnosti ... (de goede oude tijd) <-> wie is er nog te vertrouwen?    (bij 5?)

audientie/overleg    
lijstje: namen/volgorde:  (geeft heel de tijd tegenstrijdige informatie over wie wat gezegd heeft en wat hijzelf gezegd heeft)

1) patriarch Kirill (beven/ziekte ;?' / orthodoxe kerk splitsing / Poetin lid) paus !!

las artikels en bekijkt beelden/ herinnert het zich!  (Willy Claes!!!) (Macron) (ambassadeur)

2) defensie Sergej Sjojgoe (uitleg voor weinig succesvolle campagne / sanctie / verdere strategie (voorbij de zomer?)(wat willen we eigenlijk?) (recrutering)

3) buitenlandse zaken Sergej Lavrov (communicatie / beschuldiging Westen, Nato)

4) Tsjetsjeense leider Ramzan Kadyrov (vieze opdracht)

5) opvolger Dimitri Medvedev (opvolger'? / haasje over)(andere kandidaten / paranoïa )

-  ???

 

 

lid van de R-O kerk (uit persoonlijk opportunisme); herinnert zich: nog eitje te pellen met patriarch Kirill

 ach, ST.-Petersburg, geboortegrond, jeugd... ; kiem voor carrière (KGB - ///); Russisch: proeft de klank; klinkt als muziek in de oren...